نازم آن مطـــرب مجلـــس كـــه بود قبله نما
صوفى و عارف ازين باديه دور افتــــــــــــــادند
جــام مى گير ز مطــرب، كه رَوى سوى صفا
همه در عيد به صحـــــــــــرا و گلستان بروند
من ســرمست، ز ميخـــانه كنـــم رو به خدا
عيـــــــــــــد نوروز مبارك به غنــــى و درويش
يــــــار دلـــــدار، ز بتخـــانــــه درى را بـــگشا
گر مرا ره به در پير خـــــــــــــــرابات دهى
بــه سرو جان به سويش راه نوردم نه به پا
سالها در صف اربــــــــــــــــــاب عمائم بودم
تـــا بـــه دلـــدار رسيدم نـــكنم بـــــاز خــطا
