رحمان زاده - Rahmanzadeh - آسمونی

تفسیر
بیش‌تر مفسّران، این آیه را درباره چشم‌زخم دانسته و با نقل روایاتی مبنی بر واقعیّت داشتن چشم زخم، درصدد اثبات آن برآمده‌اند . اینان برآنند که مقصودِ آیه، چشم‌ زخم کافران به پیامبر اسلام است که می‌خواستند با چشمان خود، او را از بین ببرند؛

 دوای چشم‌زخم
روایتی از پیامبر اسلام و یا امامان شیعه مبنی بر دوا بودن این آیه در دست نمی‌باشد و روایتی است که پیامبر اسلام، هنگام تعویذ حسن بن علی و حسین بن علی یا افرادی دیگر از چشم‌ زخم، به اذکار دیگری غیر از این آیه توسّل می‌جستند . تنها سند موجود از حسن بصری است که گفته‌ «دوای چشم‌زخم، قرائت آیه و ان یکاد است . »