يكي از اسمهاي نيكو و زيباي خداوند تبارك و تعالى ، رحمان است كه 157 بار در قرآن كریم آمده است. رحمان صیغه مبالغه از ریشه (ر ح م ) است كه به معنای بزرگ بخشایشگر، مهربان و دلسوز است كه بخشش او از سر مهربانی و شفقت و غمخواری باشد.
معنای لغوی اسم شریف رحمان
رحمت در لغت، به معنای رقّت، نرمی و انعطاف نفسانی است كه مستلزم تفضّل و احسان می باشد ولی این معنا در وجود باری تعالی صحیح نیست؛ زیرا انفعال، نقص است و نقص در خداوند راه ندارد رحمت درباره خداوند به معنای افاضه خیر و عنایت به نیازمندان است.
«رحمن» و «رحیم» از رحمت مشتق است و به معنای افاضه بر نیازمندان از روی توجه به آنان است. و رحمت خداوند متعال، تام و عمومی و كامل است.
¤
جمعه نهم مرداد 1388ساعت 19:5 توسط رحمان زاده
