رحمان زاده - Rahmanzadeh - آسمونی

بشارت بر به كوي مي فروشان                                  كه حافظ توبه از زهد و ريا كرد

عاقبت شيشه اميدی را

سخت مغروري و مي سازي سرد

در دلی آتش جاويدي را

معنای لغوی اسم شریف رحمان
رحمت در لغت، به معنای رقّت، نرمی و انعطاف نفسانی است كه مستلزم تفضّل و احسان می باشد ولی این معنا در وجود باری تعالی صحیح نیست؛ زیرا انفعال، نقص است و نقص در خداوند راه ندارد رحمت درباره خداوند به معنای افاضه خیر و عنایت به نیازمندان است.

«رحمن» و «رحیم» از رحمت مشتق است و به معنای افاضه بر نیازمندان از روی توجه به آنان است. و رحمت خداوند متعال، تام و عمومی و كامل است.

                                          دادرس نيست كه در هجر رخش داد كشم

داد و بيداد كه در محفل ما رندي نيست

                                          كه برش شكوه برم ٬  داد ز بيداد كشم

عاشقم عاشق روي تو ٬ نه چيز دگري

                                           بارهجران و وصالت به دل شام كشم

در غمت اي گل شاداب من اي خسرو من

                                           جور مجنون ببرم ٬ تيشه ي فرهاد كشم

سالها ميگذرد ٬ حادثه ها مي آيند

                                           انتظار فـــــــــرج از نيمه ي خرداد كشم

كاش مى دانستم كجا دلها به ظهور تو قرار و آرام خواهد يافت؟ يا به كدام سرزمين اقامت دارى؟ آيا به زمين رضوان يا غير آن؛ يا به ديار ذوطوى متمكن گرديده اى؟ چه بسيار سخت است بر من كه همه خلق را ببينم و ترا نبينم و هيچ از تو صدايى حتى آهسته هم بگوش من نرسد . چه بسيار سخت است بر من بواسطه فراق تو؛ و اينکه تو به تنهايي گرفتار باشي و ناله من نيز به حضرتت نرسد و شكوه به تو نتوانم. به جانم قسم كه تو آن حقيقت پنهانى كه دور از ما نيستى. به جانم قسم تو آن شخص جدا از مايى ، كه ابداً جدا نيستى .

جامه عيـــد بپـــوشنـــد، چه شاه و چه گدا

امن يجيب المضطر اذا دعاه و يكشف السوء

( آیا کیست که به فریاد درمانده می رسد و هر گاه او را به کمک بطلبد بلا را بر طرف می کند )

(نمل - ۶۲)

دعاى کميل بن زياد عليه الرحمة و آن از ادعيه معروفه است و علامه مجلسى رحمة الله عليه فرموده که آن بهترين دعاها است و آن دعاى خضر عليه السلام است حضرت امير المؤمنين عليه السلام آن را تعليم کميل که از خواص اصحاب آن حضرت است فرموده در شبهاى نيمه شعبان و در هر شب جمعه خوانده مى‏شود و براى کفايت از شر اعدا و فتح باب رزق و آمرزش گناهان نافع است .

وإِن یَکادُ الّذینَ کَفَروا لَیُزلِقونَکَ بِأَبصـرِهِم لَمّا سَمِعُوا الذِّکرَ و یَقولونَ إِنَّهُ لَمَجنونٌ * و مَا هُوَ إِلاّ ذِکرٌ لِلعَـلَمین

و همانا نزدیک است کافران هنگامی که قرآن را می‌شنوند، با [نگاه‌ها و] چشم‌هایشان تو را به زمین بزنند و می‌گویند: او مجنون است؛ حال آن‌که قرآن [یا پیامبر]جز اندرزی برای جهانیان نیست.